بهبود روش تعیین پارامترهای ناهمسانگردی با استفاده از جدایش فاز برشی Ps (مطالعه موردی ایستگاه های ‌لرزه نگاری باندپهن‌ منطقه کرمان و بندرعباس)

نوع مقاله: سایر مقالات

نویسندگان

1 موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

2 هیات علمی / پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

10.22044/jrag.2020.8477.1247

چکیده

مطالعه پارامترهای ناهمسانگردی ارتباط میان ساختارهای سطحی و فرایندهای دینامیکی در ساختار هایی با عمق بیشتر را مشخص می نمایند. تعیین ناهمسانگردی لرزه ای در لیتوسفر و استنوسفر با استفاده از شکل موج زمین‌لرزه در دو دهه اخیر اهمیت بیشتری پیدا کرده است. بدین منظور از بررسی برخی از فاز های لرزه ای تولید شده توسط زمین لرزه که متأثر از حرکت پرتو در لایه های مختلف زمین می باشد، تعیین پارامترهای ناهمسانگردی و تحلیل رابطه‌ی آن با زمین ساخت منطقه استفاده می شود. فازهای لرزه ای که به طور گسترده در تعیین پارامتر‌های ناهمسانگردی موج برشی، به دلیل عدم نیاز به تصحیحات پیچیده، مورد توجه قرار گرفته‌اند عبارتند از : Ps، SKS، SKKS و Sg. چنانچه اندازه‌ی پارامتر فیزیکی سرعت موج لرزه ای در جهات مختلف اندازه‌گیری یکسان نباشد، در آن‌صورت محیط مورد مطالعه نسبت به این پارامتر، ناهمسانگرد خوانده می‌شود. جدایش موج برشی برای تشخیص ناهمسانگردی های جانبی در مسیر موج برشی موثر است اما از نقص ذاتی آن عدم وجود تفکیک عمقی یا عمق ناهمسانگردی است. در صورتیکه منشاء شکل گیری موج لرزه ای مورد بررسی، به درستی مشخص باشد این نقیصه پوشش داده می شود و می توان از آن برای تخمین عمق ناهمسانگردی سرعتی در پوسته و گوشته فوقانی استفاده نمود. در این مطالعه ابتدا اثر پوشش سمتی نامناسب در شبیه سازی رویداد های رسیده به ایستگاه های لرزه نگاری باند پهن منطقه کرمان و بندرعباس مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بکارگیری تکنیک جدید برای حل این مشکل، سبب بهبود 2 درجه برای راستای ناهمسانگردی و 0.2 ثانیه برای بزرگی ناهمسانگردی شده است.

کلیدواژه‌ها